دانشگاهی : تامین اجتماعی الکترونیک ضرورت ها و موانع

زنگ تلفن همراهم به صدا در اومد. مهدی آقا، دامادمان بود. بعد از سلام و احوال پرسیای رایج گفت: به مشکلی برخوردم که شاید بتونی کاری کنی. راستش فیش حق بیمه کارگاه خود رو گم کردم و شناسه پرداخت هم یادم نیس. گفتم : خوب روز شنبه برو دوباره… که پرید تو حرفهام و گفت امروز، روز آخر بوده و فرصتی ندارم. گفتم: باشه اینبار جریمه بشی تا دیگه، کار اول وقت رو به آخر وقت نگذاری. گفت: کارگاهم مشمول کمک دولت بوده و معافیت بیمه ای کارگاه  لغو می شه. گفتم: دیر یادش افتادی رفیق! شعبه و کارگزاری که الان تعطیل ان. یه دفعه فکری از خاطرم عبور کرد و یاد تأمین اجتماعی الکترونیک افتادم. دست به کار شدم و سایت سازمان رو هم زیر و رو کردم . اما به غیر از چند مورد کم اهمیت ( مشاهده سوابق، مشاهده فیش حقوقی ، تماس با مدیرعامل و سوال و جواب ) خبری از تأمین اجتماعی الکترونیک نبود!  خلاصه اون وقت شب به رئیس شعبه مربوطه رو انداختیم، دست به دامان مسئول کارگزاری شدیم که اگه بشه دوباره پرینتی گرفت. به هر دری زدیم تا شاید بشه کاری کرد. نشد که نشد. این در حالیه که با رشد تکنولوژی، بیشتر سازمانا و ارگانها خیلی از خدمات خود رو به صورت لحظه ای و اینترنتی به مراجعین و مشتریانشان ارائه می کنن:

مشکلی

• فروش انشعابات آب، برق، گاز و خطوط تلفن ثابت و همراه
• اطلاع از صورتحساب قبوض و  پرداخت تلفنی و اینترنتی اون
• پرداخت مشکلات شهرداری مثل ارسال پروانه، مشکلات نوسازی، مشکلات ملکی، صنفی و خودرو و…

مشکلات

• خدمات بانکی مثل: گشایش حساب اعلام گردش حساب، واریز و انتقال وجه ، پرداخت اقساط و …
• رزرو بلیط هواپیما، قطار، اتوبوس
• و…
با وجود اون که سازمان تأمین اجتماعی در به کار گیری فناوری اطلاعات از سازمانای پیشرو در ایران حساب شده و قدمت ورود اولین کامپیوترا به حدود پنجاه سال قبل برمیگرده اما با گذشت زمان و بنا به دلایلی مثل نبود روش هدف دار و برنامه ریزی مشخص و کلان در این بخش، بی ثباتی مدیریتی، اومد و رفت مدیران سیاسی و به درد نخور به خصوص در دولت گذشته، تحمیل هزینه های زیاد مالی و وضع مقررات و قوانین تعهدآور بدون رعایت قوانین بیمه ای، سیاست زدگی شدید سازمان، تغییرات پشت سر هم اساسنامه و به دنبال اون  نقض استقلال اداری و مالی سازمان تأمین اجتماعی و دخالتای بی اندازه و محدودیت دولتا در امور داخلی اون،  قطار پیشرفت سازمان در بخش فناوری اطلاعات رو بیشتر از بقیه بخش ها از راه خود خارج کرد تا جائی که الان و بر خلاف تموم تلاشای انجام شده، در مقایسه با نه هاده ها، بانکا و موسسات بیمه ای و مالی و حتی یه مؤسسه قرض الحسنه، سازمان تأمین اجتماعی از جایگاه زیادی بهره مند نبوده و در ردیف ضعیف ترینا قرار گرفته.

برنامه ریزی

امروزه با گسترش فناوری اطلاعات و ارتقا و افزایش زیرساختهای ارتباطی  سطح آگاهی و علم مردم نسبت به گذشته رشد زیادی داشته و دسترسی به وسایل ارتباطی مثل اینترنت ، دیگه کوچیک و بزرگ ، زن و مرد، شاغل و بیکار، کارمند و کاسب، دانشجو و روحانی نمی شناسه و اجازه نمی خواد. اینترنت از پشت درب منازل به داخل خونه و کاشانه و حتی جیب مردم نفوذ کرده و اتصال به تموم نقاط دنیا از راه لب تاپ، تبلت و گوشی موبایل و فشردن چند کلید خیلی راحت ممکن گردیده. تازگیاً گسترش شبکه های اجتماعی موبایلی مثل wechat ، viber، coco و …  با استقبال خیلی از ایرانیان مواجه شده تا حدی که با وجود شرایط نامساعد اقتصادی کشور، دهکای پائین تر جامعه هم قسمت بزرگی از درآمد ماهانه و یارانه دریافتی خود رو صرف خرید گوشیای اندروید و فعال کردن اینترنت GPRS کردن. به کمک ورود اینترنت و جذابیتهای فضای مجازی و هم همراهی مردم، خیلی از ارگانها، نه هاده ها، بانکا، مؤسسات و شرکتها از فرصت طلائی پیش اومده آخر استفاده رو برده و با طراحی و راه اندازی سایتا ، درگاههای اینترنتی و اجناس موبایلی، به عنوان یه عامل آسون کننده، تا حد خیلی از بوروکراسی اداری و هزینه های هنگفت جاری خود کم کرده و همزمان موجب رضایت مشتریان و مراجعین خود رو جفت و جور کردن. براساس آمار اعلام شده از ضریب نفوذ اینترنت در کشور از طرف مرکز مدیریت پیشرفت ملی اینترنت ( متما)  بالغ بر ۶۱٫۰۶ درصد جمعیت کشور به اینترنت وصل می شن؛ براین پایه با در نظر گرفتن جمعیت ۷۵ میلیون و ۱۴۹ هزار و ۶۶۹ نفر در کشور، شمار کاربران اینترنت ۴۵ میلیون و ۸۸۴ هزار و ۱۴۴ نفر و تعداد مشترکان این قرارداد ارتباطی ۳۲ میلیون و ۸۳۸ هزار و ۶۱۹ نفر تا آخر سال ۹۱ اعلام شده. در این ارزیابیا، مشترکان اینترنت موبایل – GPRS – با ۳۰٫۱۱ درصد ضریب نفوذ و ۲۲ میلیون و ۶۲۹ هزار کاربر، بیشترین آمار اتصال به اینترنت رو به خود دادن؛ در همین حال ضریب نفوذ اینترنت کل کشور از راه اتصال کاربران با فناوری ADSL حدود ۱۰٫۸۹ درصد، اینترنت دایل آپ ۹٫۲۳ درصد، اینترنت وایمکس ۲٫۷ درصد و اینترنت فیبر ۸٫۱۳ درصد اعلام شده.

موبایل

به نظر می رسه با روی کارآمدن دولت یازدهم و تحولاتی که در ارکان مدیریتی این سازمان اتفاق افتاده ، پیشرفت خدمات غیر حضوری و تأمین اجتماعی الکترونیک به عنوان ضرورتی پیشگیری ناپذیر و چیزی حیاتی جزو اولویتهای اصلی و اساسی سازمان قرار گرفته. به گفته مدیران سازمان، با راه اندازی مرکز اطلاعات (Data Center)، خدماتی مثل الکترونیکی شدن پرونده بیمه شده، دسترسی همزمان شعب سازمان به سوابق بیمه شدگان، ارسال کارت هوشمند درمان و سرویس دهی غیر حضوری و اینترنتی بیمه ای و درمانی به مراجعین به عنوان بخشی از نهضت IT قابل استفاده میشه.
سئوال اینجاس با جفت و جور شدن زیرساختهای سخت افزاری و نرم افزاری چه عواملی مانع از تحقق کامل تأمین اجتماعی الکترونیک میشه؟ واسه این منظور دقیق شدن و فوکوس کردن بر بعد فنی و نرم افزاری پروژه کافی به نظر می رسه؟ سازمان واسه اجرای این پروژه مهم که اهمیت اون کمتر از ساماندهی سوابق بیمه شدگان نیست از تموم ظرفیتای خود استفاده کرده؟ علم فنی مهندسی و قدرت اجرائی شرکت خدمات ماشینی تأمین و شرکتای مشابه سازمان، از عهده این مهم بر میاد؟ مدیران و کارکنان و هم اینکه مخاطبین سازمان (بیمه شده، مستمری بگیر و کارفرما) از آمادگی فرهنگی، روانی و علم لازم واسه اجرای موفق ، کم هزینه و خوب اون بهره مند هستن؟ نیاز سنجی لازم واسه سرویس دهی لازم مخاطبین سازمان صورت گرفته؟ نقاط ضعف و قوت عوامل سازمانی و فرصتا و تهدیدهای برون سازمانی بررسی و آزمایش شدن؟

با وجود وقت کشی و فرصت سوزیای گذشته، کارکنان و مخاطبین سازمان بی صبرانه منتظرن تا به زودی امکان استفاده مؤثر و لذت بخش از  تأمین اجتماعی الکترونیک جفت و جور شه.
(مقاله :حمید رضا اله کمک )

 

 

۲-۲-۴-۷-۱ تکنولوژی اطلاعات در سازمان تامین اجتماعی:

سازمان تامین اجتماعی با گسترده ترین حجم تعهدات و خدمات حمایتی و بیشترین سطح ارتباطات با بدنه جمعیتی کشور ، بزرگترین نهاد در میدون بیمه های اجتماعی حساب می شه . جمعیت تحت پوشش سازمان تامین اجتماع بالغ بر ۱۰ میلیون نفر بیمه شده اصلی و نزدیک به ۲ میلیون و نفر بازنشسته و مستمری بگیره که با در نظر گرفتن افراد خونواده بیمه شدگان ، این سازمان با حدود ۳۱ میلیون نفر بیمه شده اصلی و تبعی یکی از پر حجم ترین گردشای مالی رو داراه

.سازمان تامین اجتماعی با تکیه بر ساختاری عمومی و غیر دولتی ، هویتی اجتماعی و اقتصادی داره و آرزو اون رسیدن به سازمانیه علم مدار ، موثر ، پایدار ، امانتدار و جوابگو ، که از راه ارتقای کیفت زندگی و بهبود سطح معیشت وسلامت بیمه شدگان و خونواده اونا در جهت برتری کرامت انسانی و کمک به تحقق عدالت اجتماعی قدم بر می داره. راه و روش سازمان در رسیدن به اهداف خود ، براساس بهبود تعاملات با شرکای اجتماعی و مشارکت سه جانبه بیمه شدگان ، کارفرمایان و

دولت استواره. خدمات و حمایتای سازمان تامین اجتماعی در دو بخش اصلی بیمه ای و درمانی و با پشتیبانی فعالیتهای اقتصادی استواره . شبکه بیمه ای سازمان تامین اجتماعی بیشتر از ۱۸ مورد خدمات و حمایتای کوتاه مدت و دراز مدت به بیمه شدگان مثل شاغل و بازنشسته رو از راه ۴۵۳ شعبه بیمه ای در سراسر کشور ارائه می کنه.

 

 

۲-۲-۴-۷-۲ جایگاه تامین اجتماعی در ایران

وجه مشترک کارکردای صندوقای تامین اجتماعی در کشورای جور واجور رسیدن به اهداف والای انسانی و اجتماعی، شامل تحقق عدالت اجتماعی، تامین سطح متناسب معاش و تضمین اون واسه نیروی کار، جفت و جور کردن زمینه مناسب واسه تحقق رشد و پیشرفت پایدار، ایجاد آرامش و در آخر ایجاد امنیت اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی تعریف شده و از این رو، و مخصوصا در سه دهه گذشته نظامای تامین اجتماعی در کشورای در حال پیشرفت از اهمیت فوق العاده ای بهره مند شدن و با ایجاد سازمانای تخصصی بین المللی و ملی جنبه اصولی تری به خود گرفتن و بر این پایه این نهادهای جدید به سازمانای لازم واسه ارتقای امنیت

اجتماعی اقتصادی دنیای امروز تبدیل شدن.

تاسیس صندوق تامین اجتماعی در ایران هم از این قانون مستثنی نبوده و نقش موثر و سازنده اون در رشد و تعالی جور واجور جامعه و جایگاه بی بدیل اون دست کم در ده های گذشته بر کسی پوشیده نیس.

هر چند اولین بذرای تاسیس صندوق تامین اجتماعی از اواخر سال ۱۳۰۹ در سرزمین پهناور ایران نهاده شد و از اون تاریخ تا کنون بالغ بر ۸۲ سال میگذره، اما تاقبل از سال ۱۳۴۰ کمتر از ۴ درصد جمعیت شاغل کشور تحت پوشش صندوقای بیمه ای قرار گرفت و این ضریب نفوذ در ده های ۵۰،۶۰،۷۰و۸۰ به ترتیب به ۵۳/۷۴، ۱۰/۳۴، ۱۷/۲۵ و ۴۱/۳۶ درصد رسید طوری که تا نیمه اول سال ۱۳۹۱ این ضریب نفوذ نسبت به جمعیت شاغل بالغ بر ۶/۵۶ درصد شده وبه دید جمعیت تحت پوشش در مقایسه با جمعیت کل کشور به بیش از۵۲/۴۶ درصد رسیده واین گسترش به این معنیه که صندوق تامین اجتماعی از یه سو به عنوان بزرگ ترین و گسترده ترین نهاد بیمه ای در کشور فعالیت داره و از طرف دیگه بدون دودلی میشه گفت توجه به این صندوق و کارکردای اون علاوه بر اینکه می تونه آثارمثبت و اساسی در بهتر شدن وضعیت سیاسی، اجتماعی واقتصادی کشور به همراه داشته باشه، می تونه کارکرد و کارکردای ضعیف اون و هم اینکه بی توجهی نظام اراده کردن کشور به قوانین و مقرارت حاکم بر اون حتی قلمرو امنیت ملی رو تحت تاثیر بذاره تا جایی که از فعالیتای صندوق تامین اجتماعی و بالابردن سطح رضایت مندی افراد تحت پوشش به عنوان دلیلی موثر در تشکیل و نگه داشت سرمایه های اجتماعی و انسانی یاد می شه، مخصوصا اینکه در ۶۰ سال گذشته صندوق تامین اجتماعی همیشه یار دولتا بوده وسایر صندوقای بازنشستگی بار دولتا بودن. با این توصیف و تذکر به مهم بودن این جایگاه و نقش اون در رسیدن به اهداف چشم انداز و برنامه های پیشرفت به دومساله کلیدی در مورد پایداری و حرکت به سمت قله های رفیع خدمت در این صندوق اشاره می شه:

 

۱ حکمرانی خوب

سازمان بین المللی کار و اتحادیه بین المللی تامین اجتماعی هیچ الگوی واحد و مشخصی رو واسه اداره صندوقای تامین اجتماعی و بقیه نظامات بیمه ای به کشورای عضو دیکته نمی کنن؛ اما چیزی که روی اون اتفاق نظر دارن و به شکل مقاوله نامها و پیشنهاد اسمای بین المللی روی اون تاکید شده اشاره به این معنیه که دولتا ضمن پذیرش مسوولیت کلی اداره طرحای تامین اجتماعی به عنوان پایدارترین نهاد رسمی کشور باید کمترین دخالت رو در اداره این نهادا و صندوقای بیمه ای داشته باشه.

تا قبل از تصویب قانون ساختار نظام کامل رفاه و تامین اجتماعی در سال ۱۳۸۳ هیات امنای (شورای عالی) ترکیب سه جانبه متوازنی داشت و هیات مدیره و مدیرعامل تشکیل شده از سه نفر به وسیله دولت منصوب می شدن.

با تصویب قانون ساختار علاوه بر اینکه هیات امنای صندوق ترکیب قابل قبول خود رو در سه جانبه گرایی واقعی نگهداشت این اختیار هم از دولت سلب شد و انتخاب هیات مدیره و مدیرعامل هم به هیات امنا واگذار شد و به جربزه میشه گفت که واسه اولین بار حاکمیت شرکتی و دخالت موثر کارگران و کارفرمایان در اداره این صندوق معنی دار شد، اما بدیش اینه در عمل و در هشت سال گذشته دولت آگاهانه یا ناخواسته حاضر به انقیاد واجرای این قانون مترقی نشد که با دخالت مجلس و قانون گذاری دوباره به خاطر اجرایی کردن ماده ۱۷ قانون ساختار نظام کامل رفاه و تامین اجتماعی نقش حاکمیت شرکتی و دخالت موثر شرکای اجتماعی در اداره صندوق تامین اجتماعی به هم ریخت و با تصویب و اصلاح چند باره اساسنامه این صندوق دولت قدرت از دست رفته خود رو در اداره این صندوق بازسازی و گسترش داد طوری که دخالت شرکای اجتماعی در نظام تصمیم سازی و اراده کردن به چیزی غیر موثر و زینتی تبدیل شد و از همه مهم تر انتخاب مدیرعامل این صندوق بر خلاف قوانین پایه به شرط نظر رییس جمهور شد.

با این اوصاف و برخلاف به دست آوردن این همه اختیار از طرف دولت انتظارات و شناخت از این صندوق بیمه ای بازم در هاله ای از ابهام قرار داره؛ چون که در طول هشت سال گذشته هشت بار مدیرعامل این صندوق برکنار شده و انتصاب آخرین مدیر عامل با اما و اگرای نهادای نظارتی و قانونی مواجه شده، طوری که این بی ثباتی و نبود پایداری در مدیریت این صندوق بیمه ای موجب نبود برنامه ریزی لازم حتی در کوتاه مدت شده مخصوصا در مقطع الان که به دلایل جور واجور به وجود اومده توسط آثار سوء تحریمای اقتصادی ناعادلانه استکبار جهانی و بی تدبیریای بعضی از دولتمردان، صندوق تامین اجتماعی و سرمایه های اون بیشتر از گذشته دچار چالشای مالی و اقتصادی شده.

طوری که می گن دست کم در سه ساله گذشته با کسری بودجه ای بالغ بر هشت هزار میلیارد تومن روبه رو بوده. پس به جربزه میشه گفت بی ثباتی در مدیریت عالی صندوق یکی از بزرگ ترین دلایل پیش اومدن وضعیت هست و بدون دودلی و با در نظر گرفتن تجربیات جهانی دور شدن از یه حکمرانی خوب و کاهش دخالت و نظارت شرکای اجتماعی هر روز این وضعیت رو بد تر می کنه.

۲ پیشی گرفتن مصارف بر منابع:

تشکیل صندوقای بیمه ای و تامین اجتماعی و چگونگی سرویس دهی و تعهدات به افراد تحت پوشش و اندازه حق بیمه دریافتی به شرط محاسبات بیمه ایه، در سال ۱۳۵۴ به درخواست ایران و موافقت دبیر کل سازمان بین المللی کار یه کارشناس انگلیسی به مدت ۱۲ ماه این کار رو انجام داد که نتیجه گزارش ایشون در سال ۱۹۷۷ در سازمان بین المللی کار منتشر شد و از سال ۱۳۵۵ اندازه حق بیمه در ایران ۳۰ درصد تعیین شد، به این راه که ۲۰ درصد سهم کارفرما ۷ درصد سهم کارگر و ۳ درصد سهم دولت تعیین شد، هم اینکه برابر تبصره زیر ماده ۲۸ قانون تامین اجتماعی صندوق تامین اجتماعی مکلف شد هر سه سال یه بار امور مالی خود رو با اصول محاسبات احتمالی تطبیق و مراتب رو به شورای عالی تامین اجتماعی گزارش دهد که بدیش اینه این حیاتی تا کنون تحقق پیدا نکرده و هیچ تصویر روشنی از وضعیت منابع و مصارف و تعهدات در این چارچوب ارائه نشده، اما به هر حال برابر گزارشای رسمی صندوق تامین اجتماعی در سال ۱۳۵۵ نسبت پشتیبانی در این صندوق، یعنی در ازای یه پرونده مستمری بگیر چند نفر بیمه پرداز فعال هست حدود ۲۴/۲۴ نفر بوده؛ یعنی در ازای یه نفر مستمری بگیر بیشتر از ۲۴ نفر حق بیمه پرداخت می کردن. در اینجور وضعیت مطلوبی که منابع بیشتر از مصارفه مصالح

بلندمدت صندوقای بیمه ای اقتضا می کنه که به خاطر حفظ ارزش ذخایر و داراییا و افزایش اون واسه دوران پیری این سرمایه ها در راه فعالیتای اقتصادی قرار گیرد.

صورتای مالی صندوق تامین اجتماعی حکایت از اون داره که از زمان تاسیس تا آخر سال ۱۳۵۷در دفاتر مالی و حسابداری هیچ گونه درآمدی حاصل از سرمایه گذاری درج نشده و از سال ۱۳۵۸ تا کنون در دوره های وقتی ۱۰ ساله نشون دهنده این واقعیت تلخه که درآمدای به وجود اومده توسط سرمایه گذاری که اکثرا در شرکت سرمایه گذاری تامین اجتماعی با عنوان «شستا» متمرکزه کمتر از ۱۰ درصد پول و پله و سرمایه و در اومد صندوق تامین اجتماعی رو به خود اختصاص داده که این ارقام در سالای متمادی هیچوقت عملیاتی نشده و از روی کاغذ و ارقام مندرج در بودجه های هرساله بالاتر نرفته.

پس غفلت در کار ضرورت سرمایه گذاری یا اشتباه در انتخاب زمینه های سرمایه گذاری حتی سرمایه گذاریای فعلی رو شدیدا با خطر مواجه ساخته و در خیلی از موارد سرمایه گذاریای صندوق تامین اجتماعی از مجموعه قوانین کلی که مهم ترین اونا عبارتند از: امنیت سرمایه گذاری، سوددهی، توانایی نقد شوندگی و کارآییای اجتماعی و اقتصادی پیروی نکرده؛ البته در به وجود اومدن اینجور تلخ کامیایی نباید از آثار غلط و تخریب سیاستای کاهش ساختاری در دهه ۷۰ و هم اینکه بی ثباتیای مدیریتی در سالای گذشته در فعالیتای سرمایه گذاری غفلت کرد.

یکی دیگه از دلایل خطرناک شدن وضعیت مالی صندوق تامین اجتماعی بی توجهی دولتا به وظایف و مسوولیت قانونی خود در قبال این صندوقه. کل بدهیای دولت آقای خاتمی به صندوق تامین اجتماعی تا آخر دوره مسوولیت ایشون بالغ بر ۶۰ هزار میلیارد ریال برآورد می شد انتظار می رفت آقای احمدی نژاد که شعار عدالت و مهربونی رو سر لوحه برنامه های خود قرار داده و طبیعتا براساس اینجور هدفی توجه به بحث تامین اجتماعی می تونه معطوف به هدف و آرمانای مورد نظر باشه بیشتر از بقیه دولتا به صندوقای جور واجور بیمه ای از جمله به صندوق تامین اجتماعی توجه داشته باشه البته در چارچوب قانون ساختار نظام کامل رفاه و تامین اجتماعی و هم اینکه قوانین چهارم و پنجم پیشرفت، دولت مکلف شده ضمن پرداخت بدهیای معوقه به صندوقای بیمه ای ترتیبی در پیش بگیره که بدهی جدید شکل نگیره، اما اون چیزی که در عمل اتفاق افتاده بر خلاف انتظار چه در شعارای آقای احمدی نژاد و چه در بالاترین درجه درآمدای افسانه ای نفتی این تکلیف قانونی و رد دین مورد توجه دولتمردان قرار نگرفت و پیش بینی می شه مجموعه بدهی دولت آقای احمدی نژاد تا آخر دوره ریاست جمهوری از مرز ۴۵۰ هزار میلیارد ریال بالاتر رود و این در حالیه که پس از انتصاب آخرین مدیرعامل صندوق تامین اجتماعی، دولت در سال گذشته مصوبه ای رو ابلاغ کرد که مقرر شده بود تا آخر سال ۱۳۹۱ بالغ بر ۳۵۰ هزارمیلیارد ریال از اموال و داراییای دولت به این صندوق واگذار شه اما برخلاف این ادعا و مصوبه به نظر نمی رسه حجم این واگذاریا از ۱۰ هزار میلیارد تومن تجاوز کنه که با وعده های داده شده بسیار فاصله داره. در کنار مسائل مورد اشاره عامل های زیر هم در شدید شدن به وجود آوردن وضعیت فعلی خیلی با اهمیته که فقط به طور خلاصه اشاره می شه:

ضربه به ذخایر نقدی صندوق تامین اجتماعی در بانکا که بر اثر اجرای برنامه های کاهش ساختاری وتضعیف ارزش پول ملی، ارزش واقعی خود رو از دست داد.

بازنشستگیای قبل از موعد به وجود اومده توسط مصوبات دولت ومجلس و بدون تامین بار مالی مورد نظر.

مصوبات دولت، شورای اقتصاد، مجلس شورای اسلامی مبنی بر افزایش قیمتا مخصوصا قانون هدف دار کردن یارانه ها.

پایین بودن درصد اشتغال و بیکاری بیشتر از ۳ میلیون نفر و نبود تحت پوشش قرار گرفتن اونا به شکل اشتغال تولید کننده.

افزایش نیافتن حقوق بیمه شدگان متناسب با تورم و اعلام غیرواقعی دستمزد بیمه شدگان.

اختصاص بخش کلی ای از ذخایر صندوق تامین اجتماعی به ساخته شدن بیمارستانا و مراکز درمانی در سالای متمادی و بدون توجیه جمعیتی و حتی اقتصادی.

به هر حال این امید هست که با پایان کار دولت دهم وآغاز به کار دولت دکترحسن روحانی نظام عالی اراده کردن با درک شرایط خاص کشور و نقش و جایگاهی که صندوق تامین اجتماعی می تونه در حرکت به سمت پیشرفت و شکوفایی اقتصادی داشته باشه به وظایف قانونی خود بکنه تا بازم این صندوق بتونه یار دولت بمونه و با توانا شدن اون چون گذشته گرانبهاترین و ارزشمندترین سرمایه های انسانی رو تحت پوشش و حمایتای همه جانبه خود بذاره که این خود بالاترین عبادت به بندگان خدا حساب می شه.